Ondanks alles moet Birdybear ook de ‘gewone’ dagelijkse zaken wat aandacht geven. En vandaag is dat brood halen. Met de Mercadonna op loopafstand straks een fluitje van een cent en met een beetje geluk kan dat regenvrij. Vanmiddag is die kans een stuk kleiner. Voor de dagelijkse ‘oversteek’ naar het ziekenhuis geen probleem want de ingang ligt op loop- en zichtafstand.
De patiënt heeft gelukkig een goede nachtrust achter de rug. Helaas is het nog vloeibare ontbijt nogal karig dus dat helpt nog niet echt bij het aansterken. Nu maar hopen dat de arts later vandaag de overgang naar vast voedsel voorschrijft. Stap voor stap richting einde ziekenhuisopname alhier en dan terug naar de vertrouwde omgeving thuis met verder medisch onderzoek aldaar.
Inmiddels vier weken terug vertrok Birdybear uit de golfvallei met de gedachte daar pas ruim zes weken later weer te arriveren. Lang onderweg en op pad met de Birdymobiel: dat plan zetten we nu tijdelijk in de ijskast. Avontuurlijk reizen doet Birdybear graag maar dan moet de gezondheid dat wel toelaten. Eerst pas op de plaats en zien wat het vervolg gaat worden.
En dan is er om 12:00 uur tijdens het bezoek van de arts een onverwachte wending. We mogen vandaag al een stukje reizen mits rustig aan. En thuis moet er dan verder onderzoek plaatsvinden omdat er in de darm een tumor(tje?) is gevonden tijdens het endoscopisch onderzoek. Mogelijk ook de veroorzaker van de verstoppingen. De arts hier verwacht dat de chirurgen van het IMED in Elche eerst een biopt zullen nemen en dan het vervolg zullen bepalen.
Tegelijkertijd goed en veel minder goed nieuws dus vandaag in één en hetzelfde gesprek. Met een zeer dubbel gevoel stappen we straks in de Birdymobiel. Opgelucht dat we huiswaarts kunnen maar ook vol zorg richting het vervolg. Nu begint het wachten op het verslag op papier door de arts. We zijn gewaarschuwd: dat kan enige tijd vragen, what’s new…? De verpleegkundige verwijdert alvast het infuus, en dan maar hopen dat de arts een beetje vlot kan typen.
Het is half drie op het moment dat Birdybear Arriondas verlaat. Nog even de dieseltank vol en dan ‘en route’. Vanmiddag hopen we nog flink wat kilometers op de teller te zetten, al naar gelang het welbevinden van de patient aan boord. Onderweg nog een stop bij de Mercadona voor de aanschaf van ‘vloeibaar’ voedsel volgens de aanbevelingen van de arts. En nabij de Mercadona legen we ook de vuilwatertank en het boordtoilet. En dan geven we gas voor de laatste kilometers van deze opnieuw zeer bewogen dag.
Volgens de navigatie assistent resteert er morgen een traject van 586 kilometer. Als de conditie het toelaat proberen we morgen thuis te arriveren of, als dat nabij huis verstandiger voelt, melden we ons bij het IMED in Elche.
Delen wat Birdybear allemaal meemaakt is meestal heel erg plezierig maar vandaag voelt dat heel ongemakkelijk en is het uiterst confronterend. Zeker op het moment dat we, voor publicatie, de teksten voor de post nog eens teruglezen komen de berichten van vanmiddag keihard binnen. Een ding is zeker: team Birdybear laat zich niet zomaar uit het veld slaan.
Meer van Birdybear als we terug zijn in de golfvallei of van vlak daarbij!
Heftig nieuws! Dat jullie maar snel thuis zijn, de noodzakelijke onderzoeken achter de rug hebben op weg naar herstel. Heel veel sterkte en liefs, Auk