Vandaag aangebroken: de start van onze Imed zes-daagse. En bijna onderweg voor chemo etappe drie. Om half negen zijn we ingecheckt en nemen we vandaag onze intrek in kamer 2211. Zo langzamerhand kunnen we kwartetten met het grote aantal kamernummers dat we…
Tussenstop…
Ondanks dat zowel de zaterdag, de zondag en de start van de maandag goed verlopen is er toch enige aanleiding om tijdens de tweede etappe een tussenstop te maken. Op zondag laat Javier, de oncoloog, weten dat hij ons op…
Freedom…
Na de nogal klunzige start van de tweede etappe concentreren we ons vooral op een goed vervolg. En dat lukt aardig. Natuurlijk is er de teleurstelling dat we langer dan verwacht met de chemicaliën kuur onderweg zijn. De zaterdag, zondag…
Nogal klunzig…
Birdybear was van plan nauwelijks iets vast te leggen rond dit weekend in de hoop dat we er iets makkelijker doorheen zouden rollen en er weinig te melden zou zijn. Helaas overkomt ons een pittig ‘incident’. De start van de 46…
Zestig…
Vandaag opnieuw een bijzondere dag! Je wordt immers niet vaak zestig:)! En vandaag start ook onze tweede etappe dus stappen we deze ochtend weer in met de medici aan boord. Kamer 1216 is de ontmoetingsplek waar etappe 2 rond half…
Wanneer vinken we deze af…?
Voorafgaand eerst een toelichting op de lange post die na deze intro volgt. Birdybear heeft ervoor gekozen om de volledige periode die we gemakshalve omschrijven als onze ‘eerste etappe’ als één bericht online te plaatsen. De teksten zijn vrijwel dagelijks…
Tijd om te gaan…
Tijd om te gaan! Dat waren de eerste woorden van de korte post “Vamos” op 15 juli 2024. Alweer twee jaar geleden, kort na het middaguur, passeerde Birdybear de Nederlandse grens. En op 18 juli 2024 arriveerden we thuis. Een nieuw avontuur in…
Weekendje rustig aan…
Het is niet zo dat we niets doen maar wat we doen gaat in een rustig tempo. Na de laatste ingreep is het de eerste nacht ongemakkelijk en vooral onwennig slapen. Een andere houding, een pijnlijke wond, trekkende wondpleisters en…
Op herhaling: de wachtkamer…
Ook vandaag weer ‘wachtkamer stress’. Een verblijf in de wachtkamer bij de OK zal vast nooit wennen. Een beetje dezelfde procedure als de vorige keer? Vroeg melden bij de centrale receptie en dan naar de kamer? Omkleden voor het bezoek aan…
Met lood in de schoenen…
Vandaag terug naar de artsen in het Imed. De hartslag lijkt hoog maar dat is niet wat de polscomputer aangeeft. Het is meer de steen op de maag die figuurlijk zwaar weegt waardoor het lijkt dat het berenhart meer bonkt…