Hoe lastig ook maar we houden ons deze week zo veel als mogelijk aan het dagelijkse bewegingsschema. En dat valt zwaar omdat de gezondheid minder meewerkt dan gewenst. Wellicht is er wat voedsel niet helemaal goed geland eerder deze week. En juist met de huidige temperaturen slaan we extra acht op voedselveiligheid.
Hoe het ook zij, dit is niet wat je wil in de week waar ‘op sterkte komen’ centraal staat. En het helpt ook niet echt om de ‘good vibes’ van herstel te ervaren. Voldoende afleiding, al is het maar eventjes ‘buiten de deur’ lukt met deze lichamelijke gesteldheid helaas niet. Dat maakt het voor de Birdybears een taaie week is die helaas anders verloopt dan gehoopt. De boost om herstel te ervaren wordt gemist en mede daardoor verloopt het aftellen richting het bezoek aan de artsen meer dan traag.
Eigenlijk zouden we de titel boven deze post moeten aanpassen aan in ‘Een meer dan taaie week…’. Hoewel de zon nog steeds volop schijnt ervaren we dat nu beslist anders. Veel invloed hebben we er niet op. Laten we vooral hopen dat de algehele gezondheid de weg naar boven weer weet te vinden en dat het gevoel van ‘nu effe niet oké’ snel verdwijnt.
Natuurlijk tellen we ondertussen de dagen nog steeds af en is het vandaag ondertussen donderdag. En uiteraard houden we onverminderd vast aan het herstel schema voor zover het lichaam dat toelaat. Tot snel en vooral ‘met positievere berichten’.
Uiteindelijk verloopt de donderdagmiddag anders dan verwacht. Onze dagelijkse rondjes over de Annapurna parking worden steeds frequenter onderbroken met noodzakelijke toiletpauzes. En soms bereik je dan de grens van ‘genoeg is nu genoeg’. Na een kort beraad zijn we het roerend eens en net voor 16:00 uur zijn we onderweg naar het Imed. Gelukkig spreken we vlot een arts op de Emergencia. En die deelt voorzichtig onze zorgen en vraagt of we ons kunnen vinden in een opname. Lang verhaal kort: enkele uren later nemen we intrek in kamer 1109 met het bericht van de arts: preventieve opname voor monitoring en wat medicatie. Zien hoe de nacht verloopt en morgen wellicht wat meer checks. We zijn het roerend eens dat dit een goede voorzorgsmaatregel is, de beste keuze voor dit moment.
Opnieuw worden de Birdybears gescheiden van tafel en bed en kort voor half tien in de avond rijdt Birdybear de parking@home op in de hoop dat vooral de patiënt een goede nachtrust zal hebben. Nachtrust die we beiden goed kunnen gebruiken na een inspannende middag en avond. En zo krijgt de donderdag een onverwachte en onaangename wending. Maar wel een wending die opnieuw moet helpen richting ‘op sterkte komen’. Die focus houden we graag vast en hopen dat we deze dip weer snel te boven zijn.
Groet, Birdybear