Nog precies 24 uur te gaan voordat we ons morgenochtend om 08:00 moeten melden voor de volgende opname bij het Imed in Elche. Dat wachten soms lang kan duren hebben we de afgelopen weken meermaals ervaren.
Sinds de terugkeer in de golfvallei en de ziekenhuisopname op de 17e mei in Elche zijn we ondertussen vier weken verder. Vier pittige weken met regelmatige bezoeken aan de diverse medische disciplines in Elche. En ondertussen ook vier weken met een aangepast dieet. Maar bovenal vier zware weken met wachten op uitslagen en tergend langzaam aftellen in de richting van een definitieve datum voor de aanstaande operatie.
Buitenshuis kunnen we niet zo gek veel anders dan onze dagelijkse rondjes om de golfbaan. Met als doel om de basisconditie zo goed als mogelijk op peil te brengen en te houden. Met het speciale dieet ook al geen gemakkelijke opgave. En zo af en toe er even tussenuit om de zinnen wat te verzetten en voor een andere blik op de horizon.
Die vier weken kruipen voorbij en de onzekerheid knaagt. En nu we, op deze zondag, de laatste 24 uur voor de opname en operatie aftellen leven we een strikt schema opgesteld door de artsen. De ‘operatie’ begint feitelijk thuis althans zoals wij dat ervaren. Met hoogst waarschijnlijk weinig tot geen nachtrust. Niet ideaal voorafgaand aan zware dagen maar het is wat het is.
Morgenochtend voor ‘dag en dauw’ het ochtendritueel om op tijd in Elche te arriveren. Aldaar melden bij de receptie gevolgd door de opname. En dan, zoals nu gepland, om ca. 09:00 richting de operatiekamer. Voor ons beiden vangen dan opnieuw uiterst spannende en onzekere uren aan met een naar verwachting ‘slow motion’ ziekenhuisklok. Birdybear heeft zich voorgenomen om een deel van de wachttijd maar wat door te brengen met een verslag van de komende ochtend. In de hoop dat het helpt om de stress te managen en de tijd door te komen.
Volgens het begrijpelijke reglement van het ziekenhuis mag de contactpersoon van de patient de wachtruimte niet verlaten in afwachting van de update door de chirurgen. En die kan uren op zich laten wachten al naar gelang het verloop van de ingrijpende operatie.
Hoe zwaar de komende uren en dagen voor de Birdybears zullen verlopen? Dat zullen we achteraf pas goed weten. Maar wat zeker is dat nu de aftelklok loopt we graag de klok 48 uur vooruit zouden willen zetten. ‘Lieve koekjes worden niet gebakken’ zeiden ze vroeger thuis wel eens en helaas blijkt dat maar al te waar.
Tot zover Birdybear 24 uur voor de dag van morgen… Deze zondag creert nu alvast onuitwisbare herinneringen. Het leven onder de Spaanse zon is niet altijd goed en dat zorgt vandaag bij zo’n dertig graden regelmatig voor koude rillingen.
Diepe zucht en op naar morgen!