Inmiddels is het donderdagmiddag en maakt Birdybear kort de balans op van deze week tot zover. Nee, het was allemaal niet om over naar huis te schrijven. Echt slecht was het niet maar om te zeggen dat we positief op de afgelopen dagen terugkijken dekt evenmin de lading. De fitheid is overall ver te zoeken maar desondanks proberen we tussen de mindere momenten door toch tijd te vinden voor een regelmatig rondje rondom de baan. Er echt op uit lukt gewoonweg niet en dat maakt het een trage en bovendien saaie week. Tijd genoeg voor het in huis aanwezige leesvoer en wat vermaak met het verkennen van toekomstige reisbestemmingen. Op ons dooie gemakkie want er is tijd in overvloed. Nu maar hopen dat we aan de volgende zeven dagen, richting chemo nummer vijf, een hoger cijfer kunnen koppelen. Op dit moment is daaraan meer dan behoefte, we willen de huidige sleur graag kunnen doorbreken en nog wat energie tanken voordat we ons weer in het Imed moeten melden.
Op de vrijdag trekt Birdybear toch maar de stoute schoenen aan voor een ochtendbreak Murcia. Dat lukt redelijk goed en ‘overdekt’ maken we tenminste wat kilometertjes te voet en zijn we er toch even tussenuit. Het bleek een goede keuze want de warme avonddeken over de golfvallei in combinatie met het weinig fitte gevoel maakt dat we de vrijdagavond ronde overslaan en inruilen voor een avondje ‘voor de buis’.
Zaterdag op de bike@home met leesvoer als afleiding. Iets fitter vandaag maar dan slechts een heel klein beetje en dat helpt beslist tijdens de taaie dagen. En als de gezondheid het toelaat bezoeken we morgen, op de zondagochtend, een museum in Alicante. De dagen richting chemo tellen alweer redelijk af dus nu nog wat variatie meepakken zou fijn en welkom zijn.
Onze ‘tweede week’ is inmiddels onderweg in de hoop dat we die van een iets hoger rapportcijfer kunnen voorzien. Al met al valt het tegen dat de ‘vierde etappe’ tot nog toe niet lekker verloopt. Niet het soort reis dat voor herhaling vatbaar is. Ondertussen lezen we over ‘opnieuw’ nieuwe recordtemperaturen in Spanje. September en dan 45,6 graden… In het uiterste zuiden welliswaar maar ongekend voor september.
Het geplande uitstapje Alicante onderneemt Birdybear uiteidelijk niet en vervangen we door ‘rustig-aan@home’: het beste en eigenlijk ook enige alternatief voor deze zondag:). Met in de namiddag de strijd in de Formule1 op het circuit van Monza welke we zonder beeld maar met NL commentaar volgen op GrandPrix Radio. En een rondje rondom de baan? Niet te vroeg, eerst de felle zon wat weg. Zeker nu de effecten van de chemo klaarblijkelijk nog steeds een onbestendig gevoel geven. Dat wil maar niet weg en dat is knap oncomfortabel! Ook deze week tot zover nog steeds een laag weekcijfer.
Met de Dacia naar Aspe voor de boodschappen en wat snoepjes van de apotheek. Zo start de maandagochtend en eenmaal weer thuis volgen de workouts op de hometrainer en met de gewichtjes. Dat gaat vandaag beter dan de dagen hiervoor. Nog wat herstel in de aanloop naar vrijdag en dat komt goed uit. ‘Rustig aan dan breekt het lijntje niet’ en dat is dan ook precies het devies voor deze maandagmiddag.
Morgennamiddag een bezoekje aan de lerares Spaans om het gemiste programma van het voorjaar en het door Ingeborg gemaakte huiswerk uit die ‘ziekenhuis periode’ door te nemen. Nu maar zien of er geen achterstand is opgelopen en hoe de docente de kwaliteit van het huiswerk beoordeeld. De beer gaat zelf niet meer naar de taalschool. Na het herseninfarct bleek het leren van de nieuwe taal niet langer een kwaliteit waar Birdybear de goede energie uit wist te halen. Jammer maar helaas, pindakaas! Gelukkig gaat dat Ingeborg beter af.
De dinsdag start als een van de betere dagen sinds de voorgaande chemo. Omdat vandaag voor Birdybear een bezoek aan Pedro de kapper op het programma staat zijn we redelijk bijtijds uit de veren en wordt er rond de klok van negen al dapper doorgetrapt op de hometrainer. En met slechts 25 graden op de thermometer en uit de zon verloopt zo’n ritje aangenamer dan later op de ochtend. Bij die 25 graden blijft het niet want in de namiddag scoren we weer 37 graden en dat terwijl de Spaanse meteorologische herfst ondertussen een weekje onderweg is.
Met meer wind gaat de gezondheid vooruit. Althans op deze woensdag. Vandaag waait het meer dan de voorgaande dagen en toevallig gaat dat samen met een gezonder gevoel. Had het maar wat eerder gaan waaien… Er zijn voorspellingen voor wat onstuimiger weer. Of dat ook zo uitpakt is afwachten. Morgen opnieuw het traditionele ritje Imed Elche. Als de medici tevreden zijn met de monsters uit het lab dan start vrijdagochtend de volgende ‘tour de chemo’, nummer vijf ondertussen. En om te besluiten het weekcijfer voor de afgelopen week: na de magere vijf van vorige week ging het voorzichtig aan iets beter maar verder dan een zes plus gerekend over de hele week komen we helaas niet. Inclusief de ‘zeventjes’ voor de woensdag en donderdag.
Het ‘rapportcijfer’ voor de uitslagen van het bloedonderzoek lezen we op donderdagmiddag in het ‘online medisch dossier’. Voor zover we de waarden als leek kunnen beoordelen zien die er opnieuw heel goed uit en kan er morgen vast en zeker gestart worden met de volgende etappe van de medische reis. Javier stapt weer aan boord en Mario zal twee etappes missen. Die geniet inmiddels in Japan van zijn vakantie. Nu maar hopen dat het met de plaatsvervangers net zo goed klikt. Daarover meer in een volgende post van BirdybearOnTour.
En op het moment dat Birdybear deze post verzendklaar maakt verschijnt er op hetzelfde moment een bericht op LinkedIn. Te mooi om niet op te nemen in het blog. Bij deze :)!
Kanker heb je niet alleen. De meeste aandacht en zorg gaat uit naar de patiënt. Terecht ook natuurlijk. Vergeet echter niet wat het ook doet met de mensen om de patiënt heen. De partners. De ouders. De kinderen. De familie. De vrienden.
Ook voor hen is iedere behandeling, iedere operatie, iedere controle, iedere uitslag van de patiënt weer spannend. Vooral het machteloze gevoel voor hen mag/moet niet onderschat worden. Deze spanning blijft tot sowieso 5 jaar na de laatste behandeling. Iedere controle, maar vooral iedere uitslag kan life-changing zijn. Ook voor de mensen om de patiënt heen.
Houdt rekening met je medewerker of collega op zgn. uitslag-dagen. Ook al is hij/zij niet de patiënt.