Ondanks dat zowel de zaterdag, de zondag en de start van de maandag goed verlopen is er toch enige aanleiding om tijdens de tweede etappe een tussenstop te maken. Op zondag laat Javier, de oncoloog, weten dat hij ons op maandagochtend in het Imed verwacht. Aanleiding is het bericht met foto dat wij hem vrijdagmiddag stuurden. Met daarin de vraag of hij een beoordeling kan doen op de teenblaren. Geen last, maar slechts voorzorg omdat die soms een gevolg kunnen zijn van de chemo. Om erger te voorkomen lijkt een medisch consult een logische stap. En dat is precies overeenkomstig het bericht van Javier op deze zonnige en onbewolkte zondag.
Maandagochtend maken we dus een tussenstop bij het Imed, uiteraard in de hoop dat we gewoon nog een paar dagen doorreizen zonder randverschijnselen. Wel jammer dat de noodzakelijke afspraak met Javier onze rendez-vous met Rolien en John deze maandagochtend verstoord. Die houden we graag tegoed :)! Tot woensdag dan maar, gezellig we kijken ernaar uit. Javier is keurig op tijd, doet wat checks, prikt een blaar en zegt ‘tot vrijdag’ voor de volgende etappe.
En dat ook de rest van deze maandag uiteindelijk weer volgens ons ‘nieuwe normaal’ verloopt is bijzonder fijn. Zozeer dat we alvast voorzichtig onze gedachten laten gaan hoe we nog meer van patiënt richting activiteiten kunnen bewegen. Deze week gaan we dat proefondervindelijk vaststellen doordat het schema voor de komende dagen toevallig wat meer is gevuld. Mooie testrit als onderdeel van deze etappe. Steeds meer daalt het gevoel in dat we daar beslist aan toe zijn. En nu maar hopen dat lichaam en geest in dezelfde realiteit vertoeven. We kunnen nog zoveel willen maar het moet ook kunnen. En dat geldt bijvoorbeeld voor het goed vermijden van de immer aanwezige felle zon, momenteel een geduchte tegenstander en een risico factor van formaat.
Er even tussenuit, al is het maar kort, dat is de activiteit van deze dinsdagochtend. Twee maal ‘kort’ om wat nauwkeuriger te zijn. De eerste om 10:00 bij Pedro, de kapper in Aspe. Zo redt Birdybear het net totdat Pedro in September weer terug is van vakantie. Aansluitend een mini-tourtje naar het nabijgelegen Orito. Eerst een kijkje bij het Conventa – Santuario Nuestra Señora de Orito y San Pascual, aansluitend een consumptie op het dorpsterras en daarna een bezoekje aan de Cueva de San Pascual en het nabij gelegen uitzichtpunt. Op hemelsbreed ca. zes kilometer van hier. Dat er zo dicht bij huis zo’n weidse en vooral ook verre blik over het omliggende landschap bestond dat had Birdybear niet paraat. Binnenkort nog maar eens herhalen en dan met wat koeler weer voor een korte hike aldaar. En beslist de camera’s mee voor wat verse HotShots. Met de grote lens hebben we daar dan vast en zeker ook goed zicht op de bergpaden die we vanaf ‘Playa de La Balconia’ dagelijks voor de berensnuit hebben, hier aan de overzijde van de golfbaan. Maar eens zien wat de grote lens doet over 6 kilometer afstand. Leuke try-out :).
Voortschrijdend inzicht maakt dat we vandaag het ‘aftellen’ van de chemo’s wat veranderen. Het voelt beter om de Chemo Countdown teller toekomstig direct na afkoppeling van de zak met chemo bij te werken. Nr. 2 is nu dus alsnog verwerkt en laten we duimen dat we nr. 3 komende zondagmiddag ook kunnen afstrepen. We zullen er extra streng op toezien dat we dit weekend niet opnieuw een ‘Nogal klunzig’ post richting BirdybearOnTour moeten sturen.
W(o)ensdag: wensdag of woensdag? Gewoon allebei. Met de uitnodiging van eerder deze week op zak melden we ons met twee dagen ‘vertraging’ alsnog bij Rolien en John. “Als je er even tussenuit wenst te gaan en het kan dan meldt je dat maar” aldus Roelien en John enige tijd geleden. En ja, natuurlijk willen we er graag tussenuit want we zijn (te)veel @home in de golfvallei. Die afspraak lukte eergisteren niet maar vandaag halen we de schade in. Lekker in de schaduw onder de grote bomen op de campo van Aspe. Mooi dichtbij en weer duvels gezellig. Dit soort lekkere breaks helpt enorm om het “patiënt-gevoel” te doorbreken zeker met het volgende chemo traject in aantocht. En die komt nu rap naderbij, een goed teken.
Voordat het zover is moet Birdybear nog kort door een zeldzame ‘donkere periode’. Woensdagavond, op de 12e augustus 2026, verwachten we de eclips welke in onze zone ongeveer 99,13% bedraagt. Birdybear is voornemens om dat zonder camera te ondergaan. Bijzondere momenten hebben we de afgelopen jaren regelmatig vastgelegd met uitgebreide series aan HotShots. Dit keer laat de beer het allemaal over zich heenkomen en gaan we vooral luisteren, beleven en ervaren of en hoe de wereld om ons heen kortstondig tot stilte komt. Nu eens niet vastgelegd met lens en sensor maar vooral ‘genoteerd’ met alle andere zintuigen waarover de beer beschikt. Nieuwe ervaring, mooie uitdaging!
Tussen ca. 19:40 uur en ca. 21:00 uur observeert Birdybear deze woensdag de directe omgeving van de golfvallei van Font del Llop. Vanavond is dat het interval voor de grote ‘once in your lifetime’ eclips show. Met het ultieme moment om 20:34 uur.
Zouden we minder aan huis gebonden zijn dan waren we vast al een aantal dagen onderweg met de Birdymobiel om iets noordelijker dan @home de eclips te aanschouwen. Dan waren we vast en zeker afgereisd naar een van de zones waar de totaliteit 100% zou zijn. Hier moeten we het doen met 99,13% en volgens de geleerden is dat letterlijk een verschil van ‘dag en nacht’. Niet getreurd want naar verwachting blijft het een bijzonder schouwspel vooropgezet dat lokale bewolking geen stoorzender blijkt. De natuur laat zich immers niets voorschrijven.
Dat de natuur zich niets laat voorschrijven blijkt helaas een correct voorgevoel. Kort na de start sluit hier het wolkendek en moeten we het doen met de livestreams. Gelukkig breekt het wolkendek op het moment dat de ‘verduistering’ om 20:34 uur maximaal is en we langzaam maar zeker meer van de ‘terugkerende’ zon kunnen waarnemen. We missen dus helaas wel een stuk van de liveshow en dat komt de totale beleving uiteraard niet ten goede. En toch: een bijzonder moment om dit in ons nieuwe thuisland mee te beleven.
En hoe bijzonder: een zeldzaamheid. Als we willen gloort er een herkansing! Op twee augustus 2027, plaats van handeling: het zuiden van het Spaanse vasteland in delen van Andalusië. De brilletjes heeft Birdybear al in huis :)! Mooie bestemming, ook al is het dan Spaans vakantie hoogseizoen. Wie weet stapt Birdybear in de Birdymobiel en maken we er een lekkere golfcombi van. Per slot van rekening zitten golf, reizen en ontdekken bij Birdybear in het bloed en denken we ook nu na over toekomstige trajecten. Vooruitkijken naar betere tijden breng per slot van rekening ook wat positieve energie. Altijd welkom.
Dat we ook daarna de brilletjes nog zorgvuldig moeten bewaren hebben we goed in de berenoren geknoopt. De trilogie eindigt in 2028, opnieuw in Spanje.
Samenvattend:
1e eclips: 12 augustus 2026 (totale zonsverduistering in Noord- en Centraal-Spanje)
2e eclips: 2 augustus 2027 (totale zonsverduistering in Zuid-Spanje / Andalusië)
3e eclips: 26 januari 2028 (ringvormige zonsverduistering in Zuidoost-Spanje)
Vandaag is het ‘The day after’ en keert Birdybear weer terug in het ‘normale’ zonnige weer van alledag. Bij Carla en Hans op de koffie, op loopafstand aan de overzijde van de straat. Lekker een paar uur samen en genoeg te bespreken want ons vorige samenzijn was voordat we met de Birdymobiel uit de golfvallei vertrokken. Los van wat medische updates valt er veel uit te wisselen over van alles en nog wat. Soms spreek je elkaar veel te lang niet en vandaag halen we dat lekker in. Vanochtend vroeg, voordat we richting de overburen vertrokken, begon onze ‘Imed zes-daagse’ met als aftrap het afnemen van bloed voorafgaand aan de volgende chemo behandeling. Aansluitend vrijdag de start van de chemo en parallel voor Birdybear de installatie van de 24 uurs meting door de cardioloog. Die apparatuur wordt dan zaterdagmiddag weer afgekoppeld en het afkoppelen van de chemo zal op zondag plaatsvinden. Maandag is dan de pauze dag en Birdybear besluit de Imed zes-daagse op dinsdagochtend bij de cardioloog met de resultaten van de 24 uurs meting. Gelukkig kunnen we nabij het Imed altijd gratis parkeren :).
Beslist vermeldenswaardig is dat deze tweede chemo etappe, los van een klunzige start, een gemiddeld mild karakter kende. Nee, ‘appeltje-eitje’ is het zeker niet en slim koorddansen blijft een kunst. Maar overall kende de tweede etappe meer dagen met een cijfer zes en hoger dan krappe voldoendes en/of onvoldoendes. Vandaag in ieder geval nog even relaxed genieten en dan op naar de dagen waar de koppeling met de chemo voorraad opnieuw de vrijheid zal belemmeren. Zolang dat lukt zonder de hinderlijke bijwerkingen is dat te doen. Komen die bijwerkingen weer om de hoek kijken dat wordt het gelijk een stuk minder dragelijk en duurt het gevoelsmatig allemaal veel langer. En aangezien we etappe 3 graag vlot afvinken hopen we dat de tijd de komende dagen lekker voorbij vliegt.
C U Soon op de vaste stoel voor onze bijrijders, groet van Birdybear.