Vandaag ‘ontslag’ vanaf de ICU en op naar kamer 2110, waarschijnlijk de kamer voor de komende dagen. Nog voor de kamerwisseling bezoeken de chirurgen kort de ICU en laten nogmaals weten dat de operatie goed is verlopen. En melden: 5 keer per dag een wandeling over de gang in het kader van het bevorderen van het herstel :).
De kamerverhuizing hakt er meer in dan gewenst en de medicatie tegen de pijn doet nog niet lekker z’n werk. Al met al wordt ‘the day after’ zwaarder dan gehoopt en verwacht. En lukt het helaas nog niet goed om het bewegingsadvies goed in te vullen.
In de loop van de namiddag hebben weer wat verplegend personeel aan het bed met aangepaste medicatie en zekerheidshalve ook een bloedafname. Nog niet de ‘gedroomde’ day after. Laten we maar zeggen: die houden we dan nog tegoed!
Prima om te zien dat aan het begin van de avond de chirurg zelf polshoogte komt nemen. Dat voelt als een fijne steun in de rug nu het niet lekker gaat. En niet veel later komt de verpleging, na het gesprek met de chirurg, met nog wat aanpassingen. Eindelijk, want we hebben immers al meermaals aangegeven dat het niet voldoende oké voelt dat er niet, incompleet of heel traag wordt ingespeeld op de klachten van dit moment.
Hopelijk is de verpleging wakker geschud en kan Ingeborg vannacht wellicht wat slapen. Benieuwd hoe de vlag er morgenochtend bijhangt als de chirurg opnieuw zelf polshoogte komt nemen. Birdybear kijkt uit naar opnieuw vroeg uit de veren om op tijd in het Imed in Elche te zijn…