Vandaag opnieuw een bijzondere dag! Je wordt immers niet vaak zestig:)! En vandaag start ook onze tweede etappe dus stappen we deze ochtend weer in met de medici aan boord. Kamer 1216 is de ontmoetingsplek waar etappe 2 rond half negen een aanvang neemt. Mario is weer vroeg present en de vriendelijkheid zelve. En wat goed doet is dat hij het ‘dossier’ kent en er blijk van geeft dat er al het nodige is doorgenomen met Javier, de oncoloog.
De pre-medicatie kan gewoon starten voordat we met de oncoloog iets hebben afgestemd over de (on)mogelijkheden van een spoed behandeling door de tandarts, zo mogelijk aanstaande woensdag.
Hoewel we twee weken geleden de cyclus van vandaag al een keer hebben meegemaakt voelt het toch nog onwennig en in zekere zin spannend. We zitten nog niet in het ritme zoveel is wel duidelijk. Mario is geduldig, begripvol en toont een grote bereidheid om veel toe te lichten. Beslist een fijne gesprekspartner op dagen als deze. Het is ondertussen negen uur, de pre-medicatie loopt inmiddels via de Port a Cath en heeft nu even wat doorlooptijd nodig. Om half tien zijn de beide zakken pre-medicatie leeg. Straks nog een zakje ‘reiniging’ via het infuus en wachten op Javier inzake het vervolg.
Geen behandeling voor de slechte kies aldus Javier, dat gaat niet samen met de chemo. Hij gaat in overleg met de tandarts wat er wel kan of dat er nu niets mogelijk is. Balen! Aldus Javier kan de bloedtest voortaan wel op de dag van de chemo zelf geschieden zoals eigenlijk al eerder afgesproken. Het wordt nu gecommuniceerd aan de verpleging die altijd bellen voor de afspraak. Dit scheelt iedere twee weken een extra bezoek en geeft meer vrijheid op de dagen dat het goed gaat. Verder laat hij weten dat de chemo dosis iets is aangepast in de hoop en verwachting dat het daardoor minder bijwerkingen veroorzaakt. Let’s wait and see:)!
Bijna half elf: kom maar op met die zakken met chemicaliën. Des te eerder kunnen we vandaag weer huiswaarts. Om elf uur loopt het eerste chemo infuus en parallel wordt de tweede aangesloten. Birdybear is weer ‘onderweg’. Kunnen we weer twee uur vooruit richting de volgende tussenstop. Dit is typisch ‘learning by doing’, iedere keer een beetje wijzer.
Half twee is het finale zakje chemo, bestemd voor de laatste 10 minuten, ook leeg en kunnen we weg met de grote voorraad die is aangekoppeld voor de komende 46 uur. Ondanks de afspraken zien we de oncoloog niet terug en dat is beslist niet zoals het hoort. Er gaat een bemerking per intern bericht naar hem toe via de verpleging. To be continued! Ook blijkt de uitleg voor de timing van de twee wekelijkse bloedtest anders dan door de oncoloog aangegeven. Mario geeft opnieuw een goede uitleg en toelichting op die timing en zijn betoog snijdt hout. Zo ontdekken we steeds meer waar we aan toe lijken te zijn en die houvast is prettig in onzekere tijden.
Op deze 60e verjaardag keert de rust terug als we eenmaal kort na twee uur weer terug zijn op onze thuisbasis. Genoeg gereisd voor vandaag en nu maar zien of en wanneer we eventueel ‘wagenziek’ worden van deze etappe. Laten we hopen dat we de komende twee weken beter doorkomen dan de afgelopen twee weken. Dat zou alvast een dikke plus zijn! En vrijdagavond zien we, terwijl we de maaltijd nuttigen, toevallig ook nog een reportage over de zestigste verjaardag op het Spaanse zes uur journaal. Birdybear was net op tijd voor een snelle foto van dat toch ietwat ridicule moment. Toeval bestaat niet, of toch?
Zondagochtend zijn we sowieso weer present in het Imed want dan gaan we lekker afkoppelen en komt er wat vrijheid terug. Mooi stipje aan de horizon. Fijn weekend allemaal en een stevige poot van Birdybear.
