Vandaag aangebroken: de start van onze Imed zes-daagse. En bijna onderweg voor chemo etappe drie. Om half negen zijn we ingecheckt en nemen we vandaag onze intrek in kamer 2211. Zo langzamerhand kunnen we kwartetten met het grote aantal kamernummers dat we hebben gescoord. Vandaag op de tweede verdieping in afwijking van hetgeen gebruikelijk voor de chemo sessies. Vakantietijd in Spanje – ook in het Imed. Wel te hopen dat de Imed apotheker niet met vakantie is en zakken met pre-medicatie en chemo een beetje op tijd arriveren. Des te eerder we vandaag weer kunnen afronden des te vroeger we zondag kunnen afkoppelen. En dat is weer het volgende stipje aan de horizon voor deze etappe.
Echt vlot gaat het niet deze vrijdagochtend. Inmiddels zijn we een uur in het Imed zonder enige actie van betekenis. Best jammer want de wekker rammelde al om zes vanochtend. Even na half tien loopt de pre-medicatie en gaat Mario ‘op pad’ naar de apotheek. Eindelijk wat beweging :)! Javier, de oncoloog, is er kort voor half elf en is verheugd dat het momenteel goed gaat met de patiënt. De bloedwaarden zijn prima aldus het lab en we gaan door op de ingezette koers. Hij gaat nu vakantie vieren en over twee weken zal een plaatsvervanger de honeurs waarnemen.
Als Birdybear zelf net weer terug is op kamer 2211 met het bloeddrukkastje voor de komende 24 uur aangesloten, dan heeft Mario het infuus voor de komende twee uur gereed en operationeel. Voor Birdybear nog 24 uur te gaan. En helaas is Ingeborg nog fors wat langer onderweg. Om 14:00 uur is Birdybear weer terug op de thuisbasis. Morgen elf uur weer bij Imed en op zondag om half twaalf. Twee maal afkoppelen graag :)! Wat een gedoe allemaal en dat in het digitale tijdperk. Dat kan vast en zeker veel handiger met slimme AI oplossingen.
Vandaag dag drie van de Imed zes-daagse. Bijna tijd op te gaan. Nu maar hopen dat het kastje alle data goed heeft geregistreerd. Vier-en-twintig uur is lang zat, zeker met drie registraties per uur. Afkoppelen maar! De chemo container van Ingeborg loopt goed door. Helaas moet die nog ruim 24 uur aangesloten blijven. Gelukkig nu nog geen vervelende bijwerkingen. We houden hoop op een goed verloop. En vandaag is dat zeker het geval. Weer een dag ‘In the pocket’, zo doen we goede zaken! En met de aangesloten chemo container lukt het rondje om de golfbaan ook nog eens verrassend goed. Weinig schokkend nieuws behalve de toch wel forse aardbeving deze nacht nabij Grenada. Daar, 280 kilometers hemelsbreed van hier, schokte de aarde stevig. Een dikke vijf op de schaal van Richter.
Morgen, zondagochtend, staat er voor de verandering een bezoekje aan het Imed in de agenda. Logisch want er moet afgekoppeld worden en het is dan dag vier van onze Imed zes-daagse. Als dat net zo vlot verloopt als op deze zaterdag zijn we vlot weer terug@home. De wachtkamer waar we om 10:10 uur plaatsnemen is op dat moment nog geheel leeg. Meestel wordt er van elders een gespecialiseerde verpleegkundige opgeroepen. Ondertussen loopt de wachtkamer vol. Een niet ongebruikelijk beeld.
Een uur na het vertrek van huis zijn we weer daar ook weer terug. We strekken, losgekoppeld en wel, gelijk de berenpoten rondom de vrijwel lege golfbaan. En dan, hoogtepuntje van de dag:we strepen ‘Chemokuur Nummer Drie’ af. 25% achter de rug. Niet altijd makkelijk maar nu wel ‘voltooid’. Het voelt als een mijlpaal en dat gevoel klopt: HET IS EEN MIJLPAAL!
Dat smaakt naar meer fijne milestones tijdens ons ‘medisch avontuur’. Wat niet naar meer smaakt is het minder fitte gevoel van de ‘losgekoppelde zondag’. Desondanks scoren we deze zondag toch twee rondjes om de golfbaan in Birdy’s achtertuin. Vandaag dus zeker wat hobbeltjes op de weg tijdens de zondagse route van onze derde etappe. Jammer, maar het zal er wel een beetje bijhoren helaas.
Morgen onze Imed zes-daagse ‘pauze dag’. Omdat we rechtstreeks zijn geplaatst voor de finale op dinsdag. Een maandagje zonder het Imed. Fijn om daar niet te hoeven zijn! En gelukkig gaat het op de maandag redelijk wel. Nog geen topdag maar beslist beter dan de hobbelige zondag. Enig herstel voordat er een nieuwe hittepiek arriveert en dat helpt vast om die te doorstaan. Het weeralarm geeft woensdag twee-en-veertig graden met een gevoelstemperatuur van 43 graden Celcius. Zelfs voor een beer die de zon en hitte niet schuwt toch een beetje (te)veel van het goede. Golf? Nee, hittegolf! Alweer, er lijkt geen einde aan te komen.
En dan is het alweer dinsdag. De dag waarop Birdybear weer in het Imed wordt verwacht. De finale dag van onze Imed zes-daagse. Met onder de arm zo’n twintig maanden ‘bloeddruk’ meetresultaten. En samen met de cardioloog gaan we dan zien wat het effect is dat Birdybear nu al een tijdje geen medicament tegen verhoogde bloeddruk meer slikt. En wat de recente waarden zijn geweest gedurende de 24 uurs meting. Kan Birdybear zonder dat medicament of is dat wellicht alleen nog nodig gedurende de koudere maanden van het jaar? Interessante sessie dus want meten is weten!
Oei, vandaag een veel te lange wacht bij de cardioloog. Ruim een uur te laat aan de beurt. Daar loopt de bloeddruk vast van op :). Alle ingeleverde waarden en die van de 24 uurs meting zijn akkoord bevonden en zolang de thuismetingen binnen de afgesproken waarden blijven is Birdybear een half jaar van de cardioloog verlost en voor de bloeddruk medicatie vrij.
Ondertussen werkt Ingeborg thuis aan de kracht en conditie. Vandaag weer een flinke tour op de hometrainer met het gebruikelijke uitzicht op de holes voor de deur. Zo ronden we samen onze Imed zes-daagse af en hopen dat we ons niet eerder dan donderdag over een week aldaar weer melden voor een bloedafname. So far, so good. Tijd om verder te ‘reizen’, korte termijn bestemming onbekend.
Of blijft Birdybear misschien maar liever thuis? Iets noordelijker maar nog steeds in de Communidad Valenciana is het morgenmiddag code rood. Aldaar 42-44 graden met een gevoelstemperatuur van naar verwachting boven de 44 graden. Iets zuidelijker wil je vandaag ook niet zijn. Opnieuw 3x een pittige aardbeving in de directe nabijheid van Granada. Files de stad uit deze ochtend met diegenen die daar nu even niet willen blijven. Best rommelige dagen momenteel. Oost, west, thuis best, met de airco onder handbereik en de dorst regelmatig gelest. Luxe? Er waren tijden dat Birdybear er ook zo over dacht. Maar tijden veranderen nietwaar?
