Tijd om te gaan! Dat waren de eerste woorden van de korte post “Vamos” op 15 juli 2024. Alweer twee jaar geleden, kort na het middaguur, passeerde Birdybear de Nederlandse grens. En op 18 juli 2024 arriveerden we thuis. Een nieuw avontuur in den vreemde was definitief begonnen.
Nu, twee jaar verder, blikken we terug. De droom die we hadden ‘No borders, just horizons – only freedom’ is onveranderd nog steeds aanwezig. Dat we gedurende de afgelopen twee jaar en de komende tijd een deel van de ‘freedom’ die we voor ogen hadden niet hebben kunnen invullen zoals gedroomd, dat is de harde realiteit van dit moment. Spanje heeft ons veel ‘moois’ gebracht: natuurrampen, serieuze hittegolven, noodweer, omvangrijke bosbranden, onmetelijke bureaucratie, huisvestingstress en een flinke dosis ‘gezondheids-ongeluk’ om er zomaar een aantal te noemen die ons nu te binnen schieten. We steken er de draak mee…maar veel van het hiervoor genoemde hoort nu eenmaal ook bij ons leven in dit deel van het continent. En de gezondheidsperikelen hadden ons overal kunnen overkomen. Waarbij opgemerkt als je dat ‘in den vreemde’ overkomt het zeker een complicerende factor is.
En logischerwijs stelt ook Birdybear zichzelf de vraag: zou Birdybear nogmaals zo’n forse emigratiestap ondernemen of zouden we liever in De Lage Landen zijn gebleven? Nog steeds zijn we er van overtuigd dat een volmondig ja op z’n plaats is! Ook al wordt je als emigrant ‘gedwongen’ regelmatig een paar passen extra te zetten.
Dat heeft veel van doen met het feit dat één Europa vooral een loos containerbegrip is in plaats van een praktische invulling. Onze Nederlandse overheid maakt er regelmatig een potje van, heeft het vaak administratief niet op orde en is verre van consequent in het beantwoorden van soms wat complexere vraagstukken. En dat maakt het voor emigranten onnodig lastig. Een goed en kundig ‘loket’ ontbreekt en dat breekt vele emigranten keer op keer op. Misschien is dat wel de grootste kanttekening die we bij het fenomeen emigratie kunnen plaatsen.
Toch blijft het antwoord het volmondige ja dat we eerder al gaven. Kijkend naar het klimaat door het jaar heen, de relatieve relaxedheid van de Spaanse bevolking, de vriendelijkheid, de Spaanse cultuur, het leven dat zich veelal buiten afspeelt. En ja, ook Spanje wordt drukker en drukker en ook hier speelt bijvoorbeeld inflatie een steeds voornamere rol. En wat er zich momenteel allemaal op het wereldtoneel afspeelt raakt ook ons Spaanse leven. Het is natuurlijk niet allemaal de overtreffende trap van beter en nog beter. Maar veel bevalt ons hier goed, zo niet zeer goed. We zijn dus nog steeds blij met de keuze die we hebben gemaakt. En de mindere kanten die we hierboven deels beschreven? Ach, zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens :)! En laat dit nu ons thuis zijn. Mooi toch?
Groet van de beer die twee jaar geleden vertrok. Hasta luego!
