Voordat Birdybear vandaag Lugo verlaat brengen we eerst nog een bezoek aan de restanten van een Romeins badhuis. Die restanten liggen aan de Miño en dus dalen we vanaf de camperparking af naar de rivier. Bijzonder genoeg zijn de restanten nu te zien in het hotel dat tevens een Balneario centrum is. Omdat we er toch zijn pakken we gelijk een koffietje in de cafetaria annex ontbijtzaal van het hotel waar de koffie gelukkig lekker vers is en geen overeenkomst vertoont met de hoge gemiddelde leeftijd van de hotelgasten alhier :).
Na de koffie nog even over de Romeinse brug onder het toeziend oog van een van de ridders van LvcvS. Terug is het nog een aardig klimmetje naar de parking voordat we met de Birdymobiel Lugo verlaten. De Romeinen laten we nog niet achter ons want onderweg is er nog een stop in Castro de Viladonga. Het alhier gevestigde museum toont in een prima video bijzonder veel informatie over het ‘Heuvelfort’ dat hier in opmerkelijk goede staat is blootgelegd. Het terrein en de restanten van het fort geven een prima inkijk hoe men destijds de verdedigingswerken wist te realiseren als een beschermde plek om te wonen en te werken. Opnieuw een verborgen pareltje tijdens dit deel van onze reis door Gallicië.
De rest van het traject dat Birdybear vandaag aflegt brengt ons nog kort is de provincie Asturias en wel in Taramundi. Alhier een kort bezoek aan het Museo de Los Molinos. Tijdens het bezoek zien en ervaren we heel veel ‘molenvarianten’ uit vervlogen tijden. De ‘werkende’ molens dienen bij uitstek voor het malen van granen veelal met molenstenen welke direct en/of indirect door waterkracht worden aangedreven. In de authentieke omgeving langs het stromende riviertje aanschouwen we hier wel 19 exemplaren ‘in bedrijf’ waarmede de werking van al die varianten helder en duidelijk wordt getoond. Taramundi is ook het plaatsje waar heel veel smeden hun messen produceren maar dat heeft Birdybear deze middag voorbij laten gaan.
Kort na Taramundi en Asturias rijden we Gallicië opnieuw binnen voor een bezoek aan een oude bekende. Acht jaar geleden alweer waren we ook op deze plek aan de noordelijke Spaanse kust. Uiteraard met de Birdymobiel en destijds pas de tweede trip voor ons rijdend onderkomen. Al teruglezend in de historische posts van oktober 2018 zien we een eender weerbeeld: vooral hele wisselende weersomstandigheden. Terwijl Birdybear dit vandaag op het digitale papier zet genieten van een heerlijk zonnetje na wat dagen waarbij regen en zonneschijn vochten om de hoofdprijs. En in 2018 was dat niet anders. Ook precies op deze plek liet de aangename zon zich weer zien kort voordat we hier arriveerden. En in dat jaar was die zon er precies op tijd voor fraaie HotShots aan de Playa de las Catedrales.
Omdat we dat graag nogmaals willen meemaken blijven we hier overnachten en wachten we op deze plek op de uurtjes rondom ‘eb’. Morgenmiddag vanaf circa 14:15 uur gaat het van eb weer richting vloed dus voor die tijd zijn de stranden tussen de rotsen begaanbaar. Nu alleen nog wat begrip van de weergoden voor mooie omstandigheden: fingers crossed en eerst nog even lekker een tukkie doen.
Sleep well en groet van Birdybear.
Enne, oh ja: alvast de impressies van morgenmiddag :)! Wat er technisch allemaal al niet mogelijk is anno 2026…
